Posadzki, powłoki chemoodporne
PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA
Jednym z głównych czynników decydujących o jakości posadzki jest prawidłowo przygotowane podłoże betonowe o odpowiedniej wytrzymałości. Jego minimalna wytrzymałość na ściskanie powinna wynosić 25 MPa, a na rozciąganie 1,5 MPa. Podłoże musi być zabezpieczone przed wilgocią zgodnie z metodami stosowanymi w budownictwie. Świeży beton należy sezonować co najmniej 28 dni. Powierzchnia podłoża pod posadzkę musi być czysta, sucha (dopuszczalna zawartość wilgoci 4%) oraz chłonna (odpowiednio szorstka). Należy dokładnie usunąć zanieczyszczenia takie, jak: stwardniały tynk, mleczko cementowe, resztki farby oraz substancje o działaniu antyadhezyjnym (oleje, tłuszcze, parafina, smary). Stosowanie są różne metody oczyszczania powierzchni m.in.: śrutowanie, piaskowanie, wypalanie itp. Po oczyszczeniu podłoże należy dokładnie odkurzyć (najlepiej odkurzaczem przemysłowym). Ubytki i nierówności podłoża zagruntować, wypełnić i wyrównać szpachlówką epoksydową, zachowując pewną szorstkość, zwiększającą przyczepność nakładanej powłoki.
WARUNKI WYKONYWANIA POSADZEK
Temperatura i wilgotność powietrza w czasie przygotowania, nakładania i utwardzania kompozycji epoksydowych mają duży wpływ na jakość i właściwości wykonanej powłoki. Optymalne warunki pracy to temperatura 20°C i wilgotność względna powietrza do 65%. Nie zaleca się wykonywania posadzek w temperaturze poniżej 15°C. Przy wyższej wilgotności na utwardzonej powłoce mogą wystąpić zmętnienia, kraterowanie, kleistość. Szczególnie krytyczny wpływ na wygląd i jakość powłoki ma obniżenie temperatury poodłoża podczas utwardzania poniżej temperatury punktu rosy. Tworzące się w tych warunkach krople kondensatu na powierzchni posadzki zdecydowanie obniżają również przyczepność. W przypadku wykonywania powłok wielowarstwowych kolejna warstwa w żadnym wypadku nie może być nakładana, jeżeli temperatura podłoża jest niższa lub równa temperaturze punktu rosy. Musi być wyższa o co najmniej 3°C. Przed rozpoczęciem prac posadzkowych należy zmierzyć temperaturę podłoża, temperaturę w pomieszczeniu i wilgotność względną powietrza. W przypadku niekorzystnego stosunku temperatury podłoża do temperatury powietrza należy zastosować nadmuch gorącego powietrza, grzejniki itp. W czasie utwardzania kolejnych warstw miejsce pracy zabiezpieczyć przed zalaniem wodą lub chemikaliami oraz przed zapyleniem i przeciągiem. Po dodaniu utwardzacza do żywicy rozpoczyna się proces utwardzania, któremu towarzyszy wydzielanie się ciepła. Czas utwardzania zależy od ilości zmieszanych składników i temperatury początkowej mieszaniny. Im większa masa przygotowanej kompozycji, tym krótszy czas utwardzania i większa ilość wydzielającego się ciepła.
GRUNTOWANIE PODŁOŻA
Chociaż posadzki epoksydowe po utwardzeniu są fizjologicznie obojętne dla organizmu ludzkiego, jednak składniki mas posadzkowych i roztworu gruntującego w stanie nieutwardzonym są szkodliwe dla zdrowia, dlatego podczas wykonywania posadzek epoksydowych należy zachować środki ostrożności:
- pomieszczenia w których przygotowuje się i wylewa masy posadzkowe muszą być dobrze wentylowane, zwłaszcza jeśli są małe,
- osoby wykonujące posadzki winny używać odzieży ochronnej, odpowiednich butów, okularów i rękawic ochronnych.
Szczególną ostrożność należy zachować przy dolewaniu, przelewaniu utwardzaczy i mieszaniu kompozycji posadzkowych. Utwardzacza są substancjami żrącymi (alkalicznymi), dlatego w przypadku kontaktu ze skórą należy skażone miejsce natychmiast zmyć wodą, następnie wodą z mydłem i natłuścić kremem.
U osób szczególnie wrażliwych składniki kompozycji posadzkowych m ogą wywołać reakcję alergiczną. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy niezwłocznie udać się do lekarza.
Przy pracy z kompozycjami posadzkowymi muszą być ściśle przestrzegane przepisy przeciwpożarowe. W pobliżu stanowiska pracy nie wolno używać otwartego ognia (zakaz palenia tytoniu). Instalacja oświetleniowa i wentylacyjna może być używana tylko w wykonaniu przeciwwybuchowym.
Składniki mas posadzkowych są środkami szkodliwymi i nie mogą dostać się do kanalizacji lub wód gruntowych.