Podczas przetwarzania nienasyconych żywic poliestrowych często uzyskuje się wyrób posiadający lepką powierzchnię. Wada ta nie zanika nawet po długim okresie sezonowania produktu w ciepłym pomieszczeniu. Związane jest to ze zjawiskiem inhibicji tlenowej, oraz odparowania styrenu z wierzchniej warstwy utwardzanej żywicy.
Przyczyny wystąpienia powyższej wady to na ogół:
Tendencja do uzyskiwania lepkiej, kleistej powierzchni rośnie wraz ze wzrostem
elastyczności samej żywicy.
Żywice, wg. wzrastającej tendencji uzyskiwania powierzchni niedotwardzonej:
Polimal 108, -109 < -106 < -101 i 103 < -102 < 150 , -151 i -154.
Najprostszym sposobem usunięcia powyższej wady jest zastosowanie korektora parafinowego.
Dodatek korektora do żywicy skutecznie eliminuje kleistość i lepkość powierzchni utwardzonej.
Żywica zawierająca korektor winna być przed pobraniem porcji przeznaczonej do przetwórstwa
wymieszana, ze względu na tendencję parafiny do wypływania na wierzch.
Celem przygotowania żywicy należy:
Należy liczyć się z osłabieniem przyczepności międzywarstwowej kolejnych warstw laminatu
poliestrowo-szklanego. Dlatego w produkcji laminatu stosować korektor w minimalnej ilości tj.
6 ml/kg żywicy, natomiast ilości rzędu ok. 20 ml/kg żywicy stosować do warstwy ostatniej.
W przypadku otrzymywania odlewów z żywicy można stosować ilość korektora w górnej
granicy przedziału (brak warstw). Przygotowanie żywicy do przetwórstwa polegające na dodaniu
do niej np. wypełniaczy również wymaga zwiększenia namiaru korektora. Musi się to jednak
odbyć po uprzednim sprawdzeniu przez przetwórcę, czy ustalona przez niego ilość korektora nie
powoduje osłabienia przyczepności warstw, składników mieszaniny, czy samego produktu do
podłoża.