Roślina jednoroczna lub dwuletnia, dwupienna. Siewki pojawiają się wiosną i jesienią, w tym drugim przypadku zimują w formie rozety. Bniec biały jest rośliną pospolitą w całym kraju, w rolnictwie głównie zachwaszcza łąki i uprawy wieloletnie, popularny w ogrodach. Lubi gleby żyzne, bogate w azot, ciepłolubny. Dorasta do 30-100 cm wysokości.
Siewka — liścienie posiadają kształt eliptyczny lub odwrotnie jajowaty, umieszczone są na krótkiej jasnozielonej łodyżce podliścieniowej. Ich szczyty są lekko zaostrzone, siedzące, z widocznym nerwem środkowym. Liście naprzeciwległe, skupione w rozetę, wydłużone. Starsze liście delikatnie owłosione.
Dorosła roślina w zależności od stanowiska osiąga do 30 cm wysokości. Jest lekko rozgałęziona, łodygi są miękko i kosmato owłosione, bliżej szczytu lepkie. Liście naprzeciwległe, owłosione, dolne odwrotnie jajowate, wyżej położone owalnie lancetowate, zaostrzone, stopniowo zwężające się w krótki ogonek. Kwiaty białe, promieniste — męskie o krótszym, kielichu rurkowatym, żeńskie o dłuższym, kielichu jajowato-rozdętym.
Cechy wyróżniające — podstawową cechą jest dwupienność. Kwiaty otwierają się dopiero po południu, a po zmroku są szeroko otwarte. Bardzo podobne: bniec dwudzielny i lepnica rozdęta są roślinami jednopiennymi. Ponadto bniec dwudzielny posiada mniej, a z kolei lepnica znacznie bardziej rozwinięty korzeń niż bniec biały.