Roślina jednoroczna jara lub zimująca. Najczęściej występuje w zbożach ozimych i rzepaku ozimym. Niewymagająca, często występuje na glebach ubogich, preferuje gleby lekkie, piaszczyste i piaszczysto-gliniaste.
Siewka — liścienie ciemnozielone, nagie, jajowate lub odwrotnie jajowate, na szczycie zaokrąglone i delikatnie wcięte, przechodzące w ogonek nieco krótszy od blaszki, długości 10-15 mm, szerokości 6-8 mm osadzone na nagiej, zielonej lub czerwonawej łodyżce podliścieniowej. Pierwsze liście szarawozielone naprzeciwległe, wydłużone z obu stron owłosione.
Roślina dorosła — osiąga wysokość 10-80 cm, łodyga i liście pokryte długimi i gęstymi włosami. Liście równowąskie lub równowąsko-lancetowate, dolne zwykle pierzastodzielne z 2-3 łatkami z każdej strony. Kwiatostan w postaci koszyczka, kwiaty na długich szypułkach z podłużnie jajowatą okrywą, brzeżne płonne lejkowate — niebieskie do ciemnofioletowych, wewnętrzne rurkowe, płodne — niebieskofioletowe.
Cechy charakterystyczne — rośliny w fazie rozety są pokryte dużą liczbą włosków przypominających do złudzenia pajeczynę. W starszych fazach wzrostu, zwłaszcza kwitnienia są bardzo charakterystyczne i trudne do pomylenia.