Roślina jednoroczna, jara, niezimująca. Dorasta do 60 cm wysokości. Chwast roślin jarych spotykany licznie w burakach, ziemniakach, strączkowych, w zbożach jarych, rzadziej w zbożach ozimych. Masowo występuje na glebach gliniastych, żyznych, zasobnych w wapno. Na glebach piaszczystych tylko sporadycznie. Już 2 rośliny na 1 m2 mogą stanowić próg szkodliwości.
Siewka — na nagiej, jasno zielonej przechodzący we fiolet łodyżce podliścieniowej są osadzone jędrne liścienie. Są nagie, zielone, nerkowato odwrotnie sercowate, dołem szeroko zaokrąglone, klinowato zwężające się w ogonek równy lub nieco dłuższy niż liścień, unerwienie pierzaste. Pierwsze liście wydłużone odwrotnie jajowate, na brzegach piłkowane lub ząbkowane. Wierzch i brzegi liści krótko, szczecinkowato owłosione.
Dorosła roślina — łodyga z jednym pędem na ogół rozgałęziona, liście dolne lirowate, wyżej położone i górne, siedzące, wydłużone, zatokowo ząbkowane. Korona kwiatów złocistożółta złożona z czterech wolnych płatków.
Cechy charakterystyczne — w młodocianych fazach bardzo łatwa do pomylenia z siewkami rzodkwi świrzepy i rzepaku. W czasie kwitnienia najłatwiej rozróżnić po działkach kielicha: u gorczycy — odstające, u rzodkwi — przylegające.