Loading
Środki ochrony roślin

Iglica pospolita
Erodium cicutarium (L.) Herit.

Roślina jara, zimująca, chwast zbóż i okopowych, pojawia się także w przerzedzonych uprawach wieloletnich np. w koniczynie i lucernie, licznie wschodzi na podoranych ścierniskach. Popularna na całym niżu, najczęściej spotykana na glebach piaszczystych i gliniastych lekko kwaśnych, azotolubna.

Siewka — hypokotyl do 15 mm wys., 0,5 mm gr., jasnozielony, w górze zwykle lekko omszony; liścienie 3 lub 4 dzielne, asymetryczne, łącznie z ogonkami omszone, osadzone na jasnozielonej, cienkiej około 1,5 cm wysokości łodyżce podliścieniowej. Liście naprzemianległe, dwukrotnie pierzasto sieczne na wydłużonych ogonkach, skupione w luźne rozety. Ogólny zarys pierwszych liści trójkątny.

Dorosła roślina — początkowo roślina przyjmuje kształt rozety; później dorasta do 7-50 cm wysokości. Łodyga od dołu zabarwiona na czerwono, rozgałęziona, cała owłosiona, lekko pochylająca się. Liście wydłużone, pierzastosieczne — odcinki siedzące lub na bardzo krótkich ogonkach. Kwiatostany na długich szypułkach z 5-10 kwiatami barwy jasno różowej do jasno fioletowej.

Cechy charakterystyczne — bardzo charakterystyczne wyrostki przekwitających kwiatów podobne do igieł. Jej zapach przypomina piżmo lub ocet.