- O nas
- Produkty
- Karty charakterystyk
- Katalog chwastów
- Dystrybutorzy
- Przedstawiciele
- Kontakt - Zakład ŚOR
Komosa biała
Chenopodium album L.
Roślina jednoroczna jara, wschodzi od wiosny do jesieni. Występuje w uprawach w całym kraju. Chwast bardzo niebezpieczny w kukurydzy, okopowych i ogrodnictwie. W zbożach i rzepakach występuje, ale jej rozwój jest mniej konkurencyjny. Preferuje gleby pulchne, żyzne, nawożone obornikiem, azoto- i potasolubna. W zależności od uprawy próg szkodliwości przyjmuje się od 0,5 do 2 roślin na 1 m2.
Siewka — łodyżka podliścieniowa wysika, czerwono nabiegła. Liścienie wydłużone, równowąskie, zaokrąglone na szczycie, mięsiste, pod spodem intensywne zabarwienie czerwonofioletowe z czasem zanika, srebrzysto omączone; w pachwinach zawiązki bocznych odgałęzień. Pierwsze liście w zarysie o kształcie trapezu, na krzyż naprzeciwległe; pierwsze całobrzegie, następne nieregularnie ząbkowane. Siwka jest pokryta srebrzystym nalotem.
Dorosła roślina w zależności od stanowiska może osiągać wysokość od 10 do 200 cm. Łodyga silnie rozgałęziona, łącznie z liśćmi pokryta gęstym mączystym nalotem w postaci drobnych białych włosków. Liście dolne w kształcie trapezu niesymetrycznie ząbkowane, rosnące coraz wyżej wydłużają się do prawie lancetowatych, najwyższe na ogół całobrzegie, zakończone ostro lub tępo. Kwiaty bardzo drobne, niepozorne, jasno zielone zebrane w kłębiki.
Cechy charakterystyczne — spośród 16 krajowych gatunków obok komosy białej najliczniej występuje komosa wielonasienna. W odróżnieniu od komosy białej posiada całobrzegie, niemączyste liście.