Roślina jara, rzadko zimująca, głównie pojawia się wiosną. Występuje we wszystkich uprawach jarych i ozimych, jednorocznych i wieloletnich, na ścierniskach i w ogrodach. Ze względu na mały pokrój jest prawie nie szkodliwy. Pospolita na całym niżu. Występuje na glebach żyznych, próchnicznych, gliniastych i rędzinowych.
Siewka — łodyżka podliścieniowa jest żółtawa z czerwonawym odcieniem. Liścienie lancetowato jajowate na krótkich ogonkach. W węzłach liści zawiązki odgałęzień bocznych. Liście naprzeciwległe, okrągławo jajowate, ciemnozielone z połyskiem, na dolnej stronie z ciemnymi punktami, siedzące. Liścienie i liście ostro zakończone, brak owłosienia.
Dorosła roślina o pędach płożących lub podnosząca się długości 5-20 cm. Łodyga naga, czterokanciasta, na dole rozgałęziona, posiada zdolność ukorzeniania się. Liście jajowate lub eliptyczne, naprzeciwległe, całobrzegie, siedzące z ciemnymi plamami na spodniej stronie, ostro zakończone. Kwiaty jaskrawoczerwone, pięciopłatkowe.
Cechy charakterystyczne — międzywęźla siewki i dorosłej rośliny czterograniaste. Na spodniej części blaszki liściowej ciemne kropki. Na liściu oglądanym pod światło widać wyraźny system nerwów w kształcie kurzej łapy.