Loading
Środki ochrony roślin

Mak polny
Papaver rhoeas L.

Roślina jara, zimująca siewki pojawiają się późną wiosną i licznie jesienią. Głównie jest chwastem zbóż ozimych i rzepaku ozimego. Poza górami popularny w całym kraju najczęściej na glebach ciężkich, ubogich w potasu i bogatych w wapień, lepiej rozwija się w wilgotne lata. Za próg szkodliwości uważa się 12-22 roślin/m2.

Siewka — liścienie zielone, nagie z widocznym nerwem środkowym, równowąskie, nitkowate osadzone również na nitkowatej łodyżce podliścieniowej. Liścienie i liście są skupione w rozetę. Pierwsze jasnozielone liście są całobrzegie, jajowate przechodzące w ogonki o długości mniej więcej blaszek liściowych. Kolejne liście są podłużnie jajowate, posiadają boczne wcięcia, jeszcze starsze liście są pierzaste. Siewka jest silnie owłosiona.

Dorosła roślina osiąga wysokość 20-60 cm. Cała roślina sinozielona, owłosiona, słabo rozgałęziona. Liście pojedynczo lub podwójnie pierzastodzilne o odcinkach wydłużonych, lancetowatych, brzegi liści ząbkowane, górne siedzące. Kwiaty 4 płatkowe, jaskrawoczerwone z czarną plamką u nasady.

Cechy charakterystyczne — od innych gatunków maków różni się niezgrubiałymi pręcikami i nagimi makówkami; pąki kwiatowe zwisają, natomiast kwiat i torebki są wzniesione. Posiada biały sok mleczny.