Loading

Środki ochrony roślin

Miotła zbożowa
Apera spica — venti (L.) P.B.

Roślina jednoroczna jara, bardzo często zimująca. Popularna w całym kraju, masowo występuje w zbożach ozimych. Lubi gleby lekkie, lekko wilgotne, kwaśne — jest wskaźnikiem niedoboru wapna. Bardzo licznie pojawia się w latach dżdżystych. Próg szkodliwości określa się na 10-20 roślin/m2 czyli 25-40 wiech/m2.

Siewka — koleoptyl drobny, delikatny, zwinięty w korkociąg; pierwszy liść bardzo wąski, prawie nitkowaty, na szczycie zaostrzony, dobrze widoczny nerw środkowy i dwa boczne, pochwa pierwszego liścia przeważnie czerwono nabiegła, naga; języczek biały lub jasno żółty biały z głębokimi wcięciami — poszarpany; kolejne coraz dłuższe i szersze. Korzenie przybyszowe wyrastają z pierwszego węzła jeszcze przed pojawieniem się drugiego liścia.

Roślina dorosła przeciętnie osiąga 30-100 cm wysokości, czasami 150 cm. Źdźbła liczne, gładkie; liście na wierzchniej stronie lekko żłobkowane, szorstkie, zwinięte i lekko skręcone. Języczek liściowy zaostrzony, postrzępiony. Pochwy liściowe gładkie lub szorstkie. Kwiaty zebrane w rozpierzchłą bardzo rozgałęzioną wiechę długości do 40 cm; jednokwiatowe kłoski zupełnie zielone lub czerwono nabiegłe, a czasami nawet fioletowe.

Cechy charakterystyczne — wiecha w dotyku robi wrażenie szorstkiej a nawet ostrej. Kłoski są jednokwiatowe, ich dolna plewka posiada bardzo długą ość 3-4 razy dłuższą niż sama plewka.


 

 

 

 

 

Polityka prywatności