Mlecz polny
Sonchus arvensis L.

Roślina wieloletnia. Jest uporczywym chwastem wszystkich upraw jednorocznych i wieloletnich. Bardzo pospolita. Występuje na wszystkich glebach gliniastych oraz wilgotnych piaszczysto-próchnicznych. Ma bardzo wysokie wymagania pokarmowe, najbardziej lubi gleby żyzne, bogate w azot. Zużywa znaczne ilości wody.

Siewka — w kształcie rozety, na bardzo krótkiej, nagiej łodyżce podliścieniowej o barwie jasno zielonej do brunatno nabiegłej wyrastają eliptyczne liścienie. Na szczycie są zaokrąglone, a u dołu zwężające się o przechodzące w króciutkie ogonki, zrośnięte pochwiasto podstawami. Na liścieniach i liściach wyraźna pierzasta nerwacja, z wierzchu jasnozielene, pod spodem sinozielone, matowe z białym nalotem. Pierwszy liść początkowo okrągły, drugi eliptyczny lub odwrotnie jajowaty, podobnie jak pierwszy później wydłuża się.

Dorosła roślina osiąga wysokość od 60-150 cm. Łodyga sztywna, wewnątrz pusta, u dołu naga, rozgałęzia się w obrębie kwiatostanu. Liście dolne na oskrzydlonych krótkich ogonkach, pozostałe bezogonkowe, sinozielone, nierówno kolczasto ząbkowane. Kwiaty w koszyczkach obupłciowe o barwie zielonożółtej do złotożółtej.

Cechy charakterystyczne — posiada we wszystkich organach biały sok mleczny. Najczęściej mylony z mleczem zwyczajnym, najłatwiej rozróżnić je po systemie korzeniowym. Już siewka mlecza polnego posiada rozgałęzienia, a w późniejszym czasie rozłogi w przeciwieństwie do mlecza zwyczajnego.

Mlecz polny Sonchus arvensis L.

Mlecz polny
Sonchus arvensis L.