Loading
Środki ochrony roślin

Mlecz zwyczajny
Sonchus oleraceus L.

Roślina jara, jednoroczna. Pospolity na całym niżu i niższych partiach górskich najczęściej zachwaszcza sady i ogrody, na polach występuje głównie w uprawach jarach, zwłaszcza okopowych. Najczęściej spotykany na żyznych glebach gliniastych oraz na lżejszych próchnicznych, zasadowych.

Siewka — łodyżka podliścieniowa naga, brunatna. Liścienie nagie, eliptyczne, zielone, na krótkich ogonkach. Liście ułożone skrętoległe, pierwszy prawie okrągły, klinowato wydłużony w rynienkowaty, wąski ogonek brzeg blaszki liściowej delikatnie ząbkowany; drugi liść podobny do pierwszego lub szeroko eliptyczny, na szczycie i w nasadzie tępy lub w nasadzie ucięty. Kolejne liście siewki lirowate z dużą łatką szczytową.

Dorosła roślina osiąga 30-90 cm wysokości. Łodyga jest gruba i pusta, wzniesiona, gałęzista; liście wydłużone, pierzastodzielne — lirowate z dużą, szczytową trójkątną łatką, uszka w nasadzie górnych liści odstające, liście dolne w nasadzie strzałkowate, obejmujące łodygę, brzegi liści kolczastoząbkowane często kolczastorzęsione. Kwiaty zebrane w koszyczki, posiadają barwę jasnożółtą, pod spodem purpurowo pręgowane.

Cechy wyróżniające — posiada we wszystkich organach biały sok mleczny. Od mlecza polnego najłatwiej rozróżnić po systemie korzeniowym. Już siewka mlecza polnego posiada rozgałęzienia, a w późniejszym czasie rozłogi w  przeciwieństwie do mlecza zwyczajnego, który posiada tylko silny korzeń palowy.