Roślina wieloletnia wschodzi przede wszystkim wiosną. Jest chwastem kosmopolitycznym. Występuje na wszystkich typach gleb, najrzadziej na piaszczystych i o niskim pH.
Siewka — koleoptyl błoniasty o barwie jasnoczerwonej z dwoma ciemnymi nerwami. Pierwszy liść równowąski, ciemnozielony, z pięcioma nerwami, z obu stron oraz na brzegach gęsto owłosiony. Pochwa pierwszego liścia zaczerwieniona. Drugi liść początkowo iglasty, krótki, później szerszy i dłuższy, jego pochwa podobnie jak blaszki owłosiona. Języczek liściowy krótki, przezroczysty, błoniasty.
Dorosła roślina łącznie ze źdźbłami kłosonośnymi osiąga 150 cm wysokości. Źdźbła są nagie i gładkie, liście płaskie, na stronie górnej szorstkie o różnych odcieniach zieleni, pochwy liściowe za młodu lekko owłosione. Języczek liściowy rdzawy, krótki, delikatnie ząbkowany. Kłos spłaszczony, wąski, gęsty. Kłoski jajowato lancetowate ustawione szeroką stroną do osi kłosa.
Cechy wyróżniające — kłoski zwrócone szeroką stroną do osi głównej kwiatostanu co odróżnia perz od bardzo podobnych kwiatostanów życicy, której kłoski ustawione są węższą stroną do osi. Roślina z bardzo długimi, podziemnymi, poziomo pełzającymi rozłogami.