Loading
Środki ochrony roślin

Przetacznik perski
Veronica persica Poir.

Roślina jednoroczna jara, zimująca. Pospolity w całym kraju. Chwast roślin okopowych, zbożowych oraz ogrodowych. Niebezpieczny podczas masowych wschodów równoczesnych z rośliną uprawną. Występuje na glebach gliniastych, lekko wilgotnych, piaszczystych, żyznych, azotolubny. Próg szkodliwości wynosi 10-15 roślin/m2.

Siewka — łodyżka podliścieniowa obła, u dołu biała, w środkowej części zielona, przy liścieniach jasno fioletowy, na całej długości omszona, lekko skrzywiona. Liścienie nagie, z wierzchu zielone, pod spodem jasno fioletowe, w zarysie prawie okrągłe, na szczycie zaokrąglone, w nasadzie ucięte. Widoczny nerw główny i para łukowatych nerwów bocznych. Ogonki długości blaszek liścieniowych lub nieco dłuższe, owłosione, w pachwinach zawiązki nowych pędów. Pierwsze liście naprzeciwległe, kolejne skrętoległe, o kształcie liścieni, ale piłkowato karbowane i z obu stron owłosione.

Dorosła roślina posiada kilka rozesłanych gałęzistych łodyg długości 10-40 do maksymalnie 50 cm z dwoma rzędami sterczących, kędzierzawych włosków. Liście szerokojajowate, karbowano pikowane w nasadzie zaokrąglone lub sercowate w różnym stopniu owłosione. Roślina o stosunkowo małej liczbie liści. Kwiaty osadzone pojedynczo w kątach liści, korona błękitna z dolną łatką przechodzącą w kolor biały.

Cechy charakterystyczne — łodyżka podliścieniowa lekko skrzywiona podobnie jak u przetacznika bluszczykowego. Szypułki kwiatowe bardzo długie; działki kielicha podłużnie lancetowate, ostro zakończone; torebka nasienna o wyraźnych nerwach Roślina skąpo ulistniona. Odcinki łodygi leżące na ziemi ukorzeniają się.