Loading
Środki ochrony roślin

Rdest ptasi
Polygonum aviculare L.

Roślina jednoroczna jara. Bardzo pospolity w całym kraju, kosmopolityczny. Zachwaszcza zboża ozime i w mniejszym stopniu jare. Coraz częściej zaczyna sprawiać kłopoty w roślinach okopowych np. w burakach. Gatunek światłolubny, bardzo wrażliwy na zacienienie, całkowicie odporny na zdeptywanie. Występuje na glebach wszelkiego typuj. Próg szkodliwości stanowi 16-17 roślin/m2.

Siewka łodyżka podliścieniowa naga, zielona z czerwonymi przebarwieniami. Liścienie równowąskie, nagie, tępo zakończone, nasadami zrośnięte w krótką pochwę. Liście na łodyżce ułożone skrętolegle, lancetowate, na szczycie zwężone, u nasady klinowato zwężające się w krótki ogonek.  Wyraźny nerw środkowy i cienkie nerwy boczne wygięte ku szczytowi liścia; ogonki brunatne, czerwono nabiegłe. Od drugiego liścia, nasady blaszek liściowych osadzone w srebrzystobiałych gatkach, postrzępionych na szczycie. Siewka posiada lekko sinoniebieskie zabarwienie.

Dorosła roślina posiada wznosząco płożący pokrój, długość łodyg waha się od 15 do 60 cm. Łodyga u  nasady jest rozgałęziona, twarda, czasami nawet zdrewniała. Na poszczególnych roślinach znaczne zróżnicowanie kształtu liści — mogą być szerokołopatkowate, eliptyczne, owalne mniej lub bardziej wydłużone, zakończone tępo lub zaostrzone, barwy zielonej z odcieniem szarym lub sinym. Gatki rozdwojone lub postrzępione na szczytach, srebrzysto lśniące. Zielone kwiaty, niepozorne umieszczone w kątach liści.

Cechy charakterystyczne — zdecydowanie różni się od większości rdestów; mylony z rdestem różnolistnym, który posiada podobne liście, ale na jednym okazie dwojakiej wielkości oraz z rdestem zaniedbanym, który posiada liście węższe, a łodyga jest mniej ulistniona.