Loading

Środki ochrony roślin

Rumian polny
Anthemis arvensis L.

Roślina jednoroczna jara lub zimująca. Pospolity w całym kraju, aż po granice upraw w górach. Występuje w  uprawach zbóż, kukurydzy, roślin okopowych, rzepaku oraz w sadach. Licznie pojawia się na ścierniskach. Spotykany na wszystkich glebach, jednak najbardziej lubi lekkie i piaszczyste bogate w azot, ubogie w wapno. Bardzo dobrze znosi niską temperaturę. Z nielicznych badań na temat progów szkodliwości wynika że już 3-6 roslin/m2 powoduje straty w plonie zbóż czy rzepaku.

Siewka — łodyżka podliścieniowa jest barwy brudnozielonej. Liścienie są soczyste, eliptyczne na szczycie zaokrąglone, siedzące lub posiadające minimalny ogonek. Pierwsze liście naprzeciwległe, pierzastodzielne o lancetowatych odcinkach, z miękkimi włoskami, kolejne liście o łatkach równowąskich, węższych.

Dorosła roślina osiąga najczęściej 25-50 cm wysokości. Łodyga jest od nasady rozgałęziona, rzadko owłosiona, liście podwójnie pierzastodzielne, lancetowate, miękko owłosione. Kwiaty brzeżne o barwie białej, wewnętrzne rurkowate o żółtej, wszystkie zebrane w koszyczki pojedynczo umieszczone na szczycie łodyg lub dłuższych gałązek. Dno kwiatowe stożkowate.

Cechy charakterystyczne — nie posiada lub bardzo nikły ledwo wyczuwany zapach rumianku.
Najłatwiej pomylić z rumianem żółtym o nieco innej barwie kwiatów oraz rumianem psim, który charakteryzuje się nieprzyjemnym zapachem.


 

 

 

 

 

Polityka prywatności