Roślina jednoroczna jara. Pospolita na zachodzie kraju, występuje także na północy i południu, rzadko spotykana w rejonach centralnych i wschodnich. Spotykana tylko w zbożach ozimych, nie stanowi większego problemu. Lubi gleby piaszczyste, mniej gliniaste, bezwapienne.
Siewka — łodyżka podliścieniowa naga, krótka, jasno fioletowa, wraz ze wzrostem zielenieje. Liścienie zielone okrągłe na nagich cienkich ogonkach tej samej długości. Liście ułożone skrętolegle w rozetę. Pierwszy liść 3-dzielny z łatkami równowąskimi. Im starsze tym bardziej podzielone, wszystkie osadzone na krótkich ogonkach z przylistkami. Górna część blaszki liściowej i ogonki owłosione.
Dorosła roślina jest drobna osiąga wysokość od 3 do 15 rzadko 30 cm. Jej łodyga jest rozgałęziona, cienka, czasami leżąca, na ogół wzniesiona, krótko owłosiona. Liście pojedyncze, dłoniaste 3-5 dzielne, na szczycie głęboko wcinane, bardzo delikatnie owłosione, osadzone na bardzo krótkich ogonkach. Kwiaty obupłciowe, jasno zielone o dzbankowatym kielichu.
Cechy charakterystyczne — pokrój rośliny bardzo mały. Kwiaty zielone zebrane w kątach liści posiadają jeden słupek oraz tylko jeden pręcik(!), kwiat pozbawiony klasycznej korony.