Rodzina: wilczomleczowate — Euphorbiaceae.
Roślina jednoroczna jara, rzadko zimująca. Bardzo pospolity w ogrodach oraz wśród roślin okopowych, zachwaszcza len, warzywa, rzadziej zboża. Zwykle masowo występuje na glebach gliniastych, rzadziej na gliniasto piaszczystych, obojętnych i słabo kwaśnych. Azotolubna.
Siewka — liścienie wydłużone owalne, na szczycie ucięte lub zaokrąglone często z drobnym wcięciem o nasadzie klinowatej osadzone na dość szerokich płaskich ogonkach, znajdują się nagiej czerwono nabiegłej łodyżce podliścieniowej. W pachwinach liścieni zawiązki pędów bocznych. Liście ułożone skrętoległe, zebrane w rozetę, nagie, odwrotnie jajowate, na szeroko zaokrąglonym szczycie ząbkowane.
Dorosła roślina osiąga wysokość 15-40 cm. Łodyga wzniesiona, prosta, rozgałęziająca się, posiada rzadkie prostopadle do osi ustawione włoski. Liście są nagie, odwrotnie jajowate lub łopatkowate ze szczytem drobno piłkowanym, w nasadzie klinowato zwężone w krótki ogonek, barwy jasno zielonej lub żółto zielonej, czasami czerwone przebarwienia. Kolor kwiatostanów i kwiatów żółto zielony.
Cechy charakterystyczne — roślina zawiera ostry w smaku sok mleczny. Charakterystyczny kwiatostan podobny do ulistnionej części rośliny. Szczyt rośliny zawsze zwrócony ku słońcu. Siewki zimujące ulegają czerwonym przebarwieniom.