Loading
Środki ochrony roślin

Wyka drobnokwiatowa
Vicia hirsuta (L.) S.F.Gray

Roślina jara, często zimująca. Pospolita w kraju. Występuje w wielu uprawach, głównie w zbożach jarych, spośród zbóż ozimych najczęściej w życie, w lnie, koniczynach i okopowych. Preferuje gleby lżejsze, zwłaszcza piaszczyste i ubogie w wapno.

Siewka — łodyżka podliścieniowa graniasta, lekko przebarwiona na fioletowo, posiada zwykle dwa łuskowate trójdzielne liście. Liścieni właściwych brak, pozostają w ziemi w łupinie nasienia. Liść pierwszy złożony z dwóch par równowąskich listków, na szczycie zaokrąglone z małym kończykiem. Widoczne drobne lancetowato szydłowate przylistki. Drugi liść podobny, lecz większy oraz z dłuższym wąsem. Kolejne liście podobne.

Dorosła roślina osiąga wysokość 20-80 cm, jej łodyga jest cienka, wiotka, płożąca a zarazem unosząca się i czepna dzięki wąsom na końcach złożonych liści. Liście o 4-10 parach równowąskich listków. Kwiatostany z białymi, ale najczęściej biało niebieskimi lub bladofioletowymi kwiatami.

Cechy charakterystyczne — siewka nie posiada na powierzchnia ziemi liścieni, co ją odróżnia od wielu innych chwastów poza innymi gatunkami wyk. Przeważnie posiada 2-nasienne strąki.